ZDROWIE INTYMNE KOBIETY cz. VIII

Scanmed Szpital św. Rafała we współpracy z zespołem ginekologów oraz Polskim Towarzystwem Uroginekologicznym zaprasza na cykl bezpłatnych prelekcji poświęconych szeroko rozumianej profilaktyce zdrowia kobiet.
 Przygotowaliśmy panele traktujące o zdrowiu intymnym, ginekologii w tym ginekologii estetycznej, gospodarce hormonalnej, metodach terapeutycznych jak i najnowszych osiągnięciach medycyny w zakresie ginekologii operacyjnej. Spotkania prowadzone będą przez doświadczonych specjalistów – praktyków, którzy od wielu lat z zaangażowaniem dbają o zdrowie kobiet. Podczas prelekcji kompleksowo i w przyjazny sposób opowiemy o najważniejszych dla kobiety obszarach jej zdrowia – dzięki czemu każda z uczestniczek wyjdzie z przydatną w praktyce wiedzą, motywacją i inspiracją do zmiany w zakresie działań profilaktycznych. Wszystkie uczestniczki serdecznie zapraszamy do udziału w panelach dyskusyjnych jak i do aktywnego zadawania pytań.
Dr n. med. Paweł Szymanowski –  Ordynator Oddziału Ginekologii w Szpitalu św. Rafała
oraz mgr Barbara Forczek - Certyfikowana Fizjoterapeutka Uroginekologiczna i Terapeutka Profilaktyki Uroginkologicznej zapraszają na ósmą prelekcję, której tematem będzie „„Leczenie nietrzymania moczu, obniżenia pęcherza i narządów miednicy mniejszej”. 

Podczas prelekcji lekarz w przystępny sposób przedstawi możliwości leczenia chorób uroginekologicznych, natomiast fizjoterapeutka nauczy ćwiczeń, które pomagają przeciwdziałać negatywnym skutkom niewydolności mięśni dna miednicy, a także jak bezpiecznie posługiwać się swoim ciałem w czynnościach dnia codziennego, bez obciążania dna miednicy.

Obecnie problemy uroginekologiczne dotyczą statystycznie co trzeciej kobiety, a mówi się o nich dotychczas bardzo niewiele w sytuacji kiedy lekarze i fizjoterapeuci potrafią skutecznie pomóc ponad 90% kobiet z takimi schorzeniami. Wszystkie uczestniczki serdecznie zapraszamy do udziału w panelu dyskusyjnym jak i do aktywnego zadawania pytań.

 ZAPRASZAMY

NOWA USŁUGA SCANMED

Już niebawem w Scanmed SA ul. Armii Krajowej 5, Kraków rusza NOWY PROGRAM "BRZUCH W RUCH" - GIMNASTYKA DLA KOBIET W CIĄŻY, 

do którego serdecznie zapraszam wszystkie 

przyszłe mamy :-)

Zanim jednak program się rozpocznie na dobre

ZAPRASZAMY DO BEZPŁATNEGO UDZIAŁU W AKCJI PROMUJĄCEJ

7.03.16 godz 18:00

16.03.16 godz 16:30

Scanmed ul. Armii Krajowej 5

Program aktywności ruchowej przeznaczony dla kobiet w ciąży, prowadzony przez fizjoterapeutkę 

z udziałem położnej i specjalistów, którzy pomogą w przygotowaniu do macierzyństwa.

Systematyczne uczestnictwo w zajęciach ruchowych, pozwala na utrzymanie dobrej kondycji psychofizycznej oraz aktywne przygotowanie ciała do porodu, a dzięki obecności fizjoterapeutki,

odbywa się to w sposób profesjonalny i bezpieczny dla uczestniczek.

W trakcie spotkań ze specjalistami będzie możliwośc poszerzenia wiedzy na temat zagadnień 

związanych z:
- przebiegiem ciąży, porodu i połogu,
- aktywnością ruchową okresu ciąży, porodu i połogu
- udzielaniem pierwszej pomocy noworodkowi,
- chustonoszeniem maleństwa
- pielęgnacją maleństwa.

Zajęcia polecane są w szczególności kobietom, które w ciąży odczuwają potrzebę ruchu– zarówno tym, które przed okresem ciąży były aktywne i regularnie uczestniczyły w zajęciach typu fitness, ale także tym, które na co dzień prowadziły mniej aktywny tryb życia. Zajęcia są dopasowane do potrzeb i możliwości kobiet ciężarnych.

Dla kogo:
• kobiety od 20 tygodnia ciąży
• kobiety w pierwszej, jak i kolejnej ciąży
• kobiety przygotowujących się do porodu siłami natury, jak
i przez cięcie cesarskie

W programie: 

ćwiczenia w formie prezentacji, połączone z prelekcją o zmianach zachodzących w okresie ciąży, dolegliwościach jej towarzyszących i sposobach ich łagodzenia

Zajęcia poprowadzą: 

Barbara Forczek mgr Fizjoterapii i Katarzyna Walas położna

Dodatkowe informacje do uzyskania w Gabinecie Położnej 312 lub pod numerem telefonu 126298849

http://scanmed.pl/…/brzuch-w-ruch-program-aktywnosci-rucho…/

Jak wygląda wizyta u fizjoterapeuty?

1. Najpierw przeprowadzany jest dokładny wywiad dotyczący fizjologii obszaru urogenitalnego pacjentki
- za pomocą szeregu pytań charakteryzujemy głowny problem uroginekologiczny i przyczyny jego powstawania oraz okreslamy dodatkowe czynniki ryzyka u danej pacjentki.

2. Następnie dokonuje się oceny postawy ciała oraz obserwacji sposobu poruszania się przez pacjentkę w czasie wykonywania zleconych jej aktywności.

3. III elementem jest inspekcja zewnętrzna krocza oraz badanie palpacyjne dna miednicy: per vaginam (przez pochwę) i per rectum (przez odbyt). W czasie oględzin krocza sprawdzamy: czucie, stan i kolor błon śluzowych, zapach, obecność blizn itp. W czasie badania zaś oceniane są takie parametry jak: napięcie podstawowe mięśni dna miednicy, ich siła, wytrzymałość, zdolność szybkich reakcji oraz obniżenie narządów miednicy mniejszej.

4. Ważnym elementem diagnostycznym jest przeprowadzenie dzienniczka mikcji (min 3 doby) –
w którym obserwuje się ilość przyjętych i wydalonych w ciągu doby płynów, częstotliwość wizyt w WC
(w ciągu dnia i nocy), stosowane strategie tłumienia parcia na mocz oraz epizody utraty moczu.

5. Często konieczne jest przeprowadzenie badań: lekarskiego, laboratoryjnego lub urodynamicznego-
o tym decyduje lekarz specjalista.

Przed rozpoczęciem terapii pacjentka powinna być zbadana ginekologicznie, dla wykluczenia takich niepokojących stanów jak: infekcje, zakażenia, stany zapalne czy nowotworowe w obszarze urogenitalnym, które wykluczałyby całą fizjoterapię lub poszczególne jej elementy

Fizjoterapia uroginekologiczna

spotkania z cyklu ZDROWIE INTYMNE KOBIET czas zacząć

TRENING DNA MIEDNICY W PROFILAKTYCE

ZDROWIA INTYMNEGO KOBIET

Cykl spotkań obejmować będzie teoretyczne i praktyczne podstawy funkcjonowania obszaru dna miednicy mniejszej.

Podczas warsztatów kobiety poznają podstawy kobiecej anatomii i fizjologii oraz ogromną ilość ćwiczeń, które będą pomocne w zapobieganiu negatywnym skutkom niewydolności mięśni dna miednicy (nietrzymanie moczu, stolca, obniżenie narządu rodnego czy bolesne współżycie). Uczestniczki dowiedzą się ponadto w jaki sposób posługiwać się swoim ciałem na co dzień, aby chronić je przed tymi problemami.

Do udziału w zajęciach szczególnie zachęcamy:

- wszystkie kobiety, w każdym wieku- w ramach profilaktyki, nauki prawidłowej postawy i czynności życia codziennego bez zbędnego przeciążania dna miednicy.

- kobiety z dysfunkcjami dna miednicy mniejszej jako działanie terapeutyczne- nietrzymanie moczu, stolca, obniżenie narządu rodnego, stany po operacjach ginekologicznych, ciąża, poród (kobiety po porodzie muszą mieć zakończony okres połogu; 6 tygodni po porodzie naturalnym i 8 tygodni po cięciu cesarskim).

Trening dna miednicy to zdrowa i bezpieczna alternatywa dla ćwiczeń typu fitness czy pilates prowadzonych w klubach fitness.

W programie:

• podstawy anatomii i fizjologii dna miednicy i narządu rodnego kobiety
• ćwiczenia świadomościowe dna miednicy
• ćwiczenia wzmacniające mięśnie dna miednicy
• ćwiczenia rozluźniające mięśnie dna miednicy
• trening czynności dnia codziennego oszczędzający dno miednicy 

Spotkanie odbędzie się: I grupa 18.11. (środa) godz.: 18:00

II grupa 21.11 (sobota) godz. 11:00

Scanmed Multimedis

ul. Armii Krajowej 5, III pietro

Do zajęć będzie potrzebny wygodny strój, skarpetki (ćwiczymy boso) i pozytywne nastawienie :)

** Dla wszystkich uczestniczek warsztatów zniżka do końca 2015r. na indywidualne konsultacje

z fizjoterapeutką uroginekologiczną

Zapraszam serdecznie

BARBARA FORCZEK- fizjoterapeutka uroginekologiczna Scanmed Multimdis

barbara.forczek@scanmed.pl,

barbara.forczek@gmail.com

Hemoroidy cz. 2

Jak już zdążyliśmy się dowiedzieć z poprzedniego posta kanał odbytu posiada bogate unaczynienie żylne. Również dowiedzieliśmy się, że  „hemoroidy” ma każdy z nas.

Hemoroidalne sploty odbytu zewnętrzny i wewnętrzny występują u każdego człowieka.

Splot zewnętrzny (w tkance podskórnej) zbiera krew z części skórnej kanału odbytu

i przekazuje ją do żył odbytniczych dolnych. Splot wewnętrzny (przestrzeń podśluzówkowa), znacznie bardziej obszerny niż splot zewnętrzny, stanowi splot ciał jamistych utworzonych przez liczne połączenia tętniczo-żylne. Sieć tych ciał jamistych odgrywa ważną rolę w funkcji w zatrzymywaniu treści kałowej w odbytnicy i jej swobodnym wydalaniu.

Jednym słowem mówiąc, sploty hemoroidalne wspomagają kontynencję anorektalną.

Dopóki powyższy układ działa sprawnie nie ma mowy o problemach. Problemy zaczynają się pojawiać dopiero wtedy, kiedy ten sprawnie funkcjonujący system przestaje być dostatecznie wydolny i zaczyna się rozwijać patologiczny stan, zwany chorobą hemoroidalną.

Czy można coś z tym zrobić?

Co można z tym zrobić?

Gdzie i u kogo ewentualnie szukać pomocy?

Jeżeli odczuwasz ból i swąd odbytu, krwawienia z odbytu czy objawy hemoroidów, niezwłocznie udaj się do fachowców: proktologa- lekarza, który zajmuje się problemami związanymi z dolnym odcinkiem układu pokarmowego - jego specjalnością są choroby jelita grubego i odbytnicy oraz do fizjoterapeuty uroginekologicznego- zajmującego się dysfunkcjami dna miednicy mniejszej. Ci specjaliści za pomocą różnych badań diagnostycznych i dokładnego wywiadu terapeutycznego postawią odpowiednią diagnozę       i wdrożą odpowiedni program postępowania leczniczego.

Lekarzem nie jestem, więc nie będę pisała co należy do jego zadań, ale jako fizjoterapeutka uroginekologiczna napiszę o możliwościach fizjoterapeutycznego oddziaływania na tę przykrą dolegliwość, jaką są hemoroidy.

Warto w tym momencie wymienić przyczyny powstawania patologicznych hemoroidów bo terapia               z fizjoterapeutą jest z nimi ściśle związana. 

1)      Bardzo im sprzyja siedzący tryb życia i brak aktywności fizycznej.

2)     Zła dieta, uboga w błonnik (warzywa, owoce, grube kasze, pieczywo razowe) i zbyt mała podaż płynów, co prowadzi do zaparć i zmuszają jelita do większej pracy, a także do parcia w czasie wypróżniania.

3)     Złe nawyki w toalecie ogromnie przyczyniają się do powstawania patologicznych zmian hemoroidalnych.

4)     Żylakom odbytu sprzyja ciąża i związane z nią zmiany hormonalne. Ponadto rosnący płód uciska niekiedy na układ żylny, utrudniając odpływ krwi, i upośledza czynność jelit. Czasem silne parcie podczas porodu prowadzi do powiększenia się guzków. Po porodzie hemoroidy mogą się same zmniejszyć i nie wymagają leczenia.

5)      Choroba częściej dotyka osoby otyłe i z nadwagą.

6)      Ciężka praca fizyczna.

7)      Przewlekłe biegunki oraz częste stosowanie środków przeczyszczających przyczynia się do  podrażnienia układu krążenia okolicy odbytu.

8)     Osoby z przewlekłą niewydolnością krążenia, po operacjach okolicy odbytu i krocza, uprawiające seks analny oraz kobiety, które urodziły kilkoro dzieci również są bardziej  narażone na rozwój choroby hemoroidalnej.

9)       Ze względu na mniejsze napięcie mięśniowe częściej choroba rozwija się u osób starszych.

10)   Skłonności genetyczne do hemoroidów.

11)   Różne zaburzenia układu trawiennego i wydalniczego.

Jak możemy sobie pomóc? Otóż jest wiele sposobów zapobiegania i wspomagania procesu leczenia choroby hemoroidalnej !!

W zakresie profilaktyki choroby hemoroidalnej, jak i jej leczenia- jak się można domyślić z punktów odnoszących się do przyczyn postawania patologii naczyń okolicy odbytu- zawierać się będą porady dotyczące szeroko rozumianego zdrowego stylu życia.

*  Unikanie siedzącego trybu życia, w wyniku którego dochodzi do zaburzenia ciśnienia

w układzie żylnym w okolicy odbytu. Cierpią na nie osoby jeżdżące konno, pracujące długie godziny przy komputerze, kolarze, kierowcy.

*  Uaktywnienie trybu życia- mam tu na myśli wdrożenie działań ruchowych, które będą pozytywnie oddziaływały na nasz organizm. Nie trzeba od razu zaczynać od maratonów i innych morderczych aktywności ;) Wachlarz dostępnych zajęć ruchowych jest bardzo bogaty, jest w czym wybierać. Można ćwiczyć samemu w domu lub w klubach fitness. Dobrze by było rozpocząć takie trening pod okiem kogoś doświadczonego, kto nam dobierze odpowiednie ćwiczenia, nauczy ich poprawnego wykonywania, skontroluje nas i ewentualnie skoryguje, aby później można było je bezpiecznie i bez powielania nieprawidłowych wzorców ruchowych, wykonywać w domowym zaciszu. Ruch i różnego rodzaju ćwiczenia fizyczne stymulują perystaltykę jelit i zwiększają szybkość pasażu treści jelitowej oraz pobudzają krążenie w organizmie.

*  Regulacja nawyków żywieniowych i związanych z podażą płynów. Dietę ubogą w błonnik wzbogacić o ten składnik (warzywa, owoce, produkty zbożowe, nasiona roślin strączkowych). Błonnik pokarmowy pełni różnorodne funkcje w organizmie człowieka. Wiąże wodę, kwasy żółciowe, absorbuje metale, wpływa również na szybkość pasażu treści pokarmowej przez jelita, obniża poziom glukozy i cholesterolu we krwi, zwiększa masę kału i wpływa na jego konsystencję. Dobrze uformowany stolec umożliwia pełne i sprawne wydalania.

Odpowiednie spożycie płynów (ok. 1,5 l) przeciwdziała zaparciom. Należy unikać napojów drażniących, zwłaszcza przy rzadkim stolcu (alkohol, kawa, napoje gazowane, napoje słodzona słodzikami).

* Z aktywnością ruchową i nawykami żywieniowymi nierozerwalnie łączy się normalizacja wagi w przypadku nadwagi lub otyłości. Zwiększone ciśnienie śródbrzuszne => większy nacisk na struktury dna miednicy.

*  Nauka prawidłowych „zachowań toaletowych”. Temu tematowi poświęciłam kiedyś cały post, ale nieustannie zauważam konieczność przypominania i upominania o obowiązujących w toalecie zasadach zdrowego wypróżniania ;)

O tym należy pamiętać w toalecie:

- prawidłowa pozycja siedząca na toalecie podczas oddawania stolca; ciało rozluźnione, dno miednicy świadomie rozluźnione, stopy oparte na schodku, miednica kostna w tyłopochyleniu,

- BRAK PARCIA!! Podczas parcia zwiększone ciśnienie śródbrzuszne, powoduje przepychanie mas kałowych przez kanał odbytu „na siłę”, drażniąc mechanicznie tym samym splot ciał jamistych, których sprawne funkcjonowanie jest potrzebne dla zachowania anoreklatnej kontynecji. Zamiast parcia należy PRZESUWAĆ treść jelita,

- wypróżnianie wymaga spokoju i braku pośpiechu, można sobie pomagać spokojnymi oddechami (kierować je aż do miednicy),

- twarz powinna być rozluźniona, usta lekko otwarte (odsyłam do wpisów o punktach reflektorycznych i ich związku z dnem miednicy),

- normalizacja częstości wyróżnień, wypracowanie stałego czasu wypróżnień,

*  Unikanie ciężkiej pracy fizycznej, która obciąża dno miednicy mniejszej.

*  Bez względu na wiek, płeć, zawód, stan pooperaycjny czy ciążę, konieczne jest integrowanie pracy dna miednicy w czynnościach dnia codziennego (prawidłowe kichanie, prawidłowy kaszel, prawidłowe dźwiganie itp.)

A co z mięśniami naszego, niezastąpionego dna miednicy? Ćwiczyć? Nie ćwiczyć? Choroba hemoroidalna może również wynikać z zaburzeń funkcjonowania mięsni okolicy odbytu, dlatego tak ważna jest percepcja tego obszaru i znormalizowanie jego funkcjonowania.

O ile nie ma przeciwwskazań to oczywiście, że należy ćwiczyć!! 

Trening dna miednicy niesie ze sobą ogromne korzyści!! Należy pamiętać, aby najpierw nauczyć się prawidłowego aktywizowania mięśni dna miednicy mniejszej u specjalisty, (a nie polegać na wiadomościach z internetu, które z reguły polecają przerywanie strumienia moczu jako niezawodne cudowne i ćwiczenie). Fizjoterapeuta uroginekologiczny nauczy jak prawidłowo pracować dnem miednicy i ciałem w ogóle, zarówno podczas: treningu dna miednicy, podejmowania różnych aktywności sportowych, zwykłych czynności dnia codziennego czy wizyt w toalecie.

:) :) :)

Hemoroidy cz.1

Groźne hasło, które przeraża, ale czy ktokolwiek z was zastanawiał się nad tym, że tak naprawdę hemoroidy ma każdy z nas?

Hemoroidy to dobrze ukrwione SPLOTY ŻYLNE, znajdujące się u ujścia końcowego odcinka jelita grubego. Wyglądem przypominają poduszeczki (złożone z połączeń tętniczo-żylnych i tkanki łącznej), które są wypełnione krwią. Pełnią niezwykle ważną funkcję; są częścią układu zapewniającego kontynencję- uszczelniają kanał odbytu, a wraz z mięśniami zwieraczami pozwalają panować nad oddawaniem stolca i gazów. Gdy pojawia się impuls nerwowy odczuwany jako parcie, guzki krwawnicze opróżniają się z krwi, umożliwiając wypróżnianie. Problem zaczyna się wtedy, gdy hemoroidy są rozciągnięte, wypełniają się krwią ponad miarę i nie opróżniają się z niej do końca. Ten patologiczny stan zwany jest chorobą hemoroidalną.

Wyróżniamy 4 stopnie rozwoju choroby hemoroidalnej:

I. Hemoroidy są niewidoczne i niewyczuwalne na zewnątrz. Można je zobaczyć w kanale odbytu za pomocą proktoskopu. W tym stadium poza sporadycznymi jasnoczerwonymi krwawieniami nie powodują żadnych dolegliwości.

II. Hemoroidy uwidaczniają się przy próbie parcia, ale cofają się samoistnie. Mogą towarzyszą temu dolegliwości takie jak krwawienie, świąd, pieczenie. Pacjent ma wrażenie niecałkowitego wypróżnienia, co powoduje dłuższe przebywanie w toalecie, ciągłe parcie, które z kolei zwiększa ból.

III. Hemoroidy mają skłonność do wypadania nie tylko podczas wypróżniania, ale też w czasie wysiłku fizycznego. Nie cofają się samoistnie, ale mogą być odprowadzone ręcznie. Hemoroidy 3 stopnia mogą powodować znaczny ból oraz występowanie krwawienia, świądu i sączenia.

IV. Hemoroidy wypadają poza odbyt, są stale widoczne i nie dają się odprowadzić. Występują przy tym objawy takie jak: krwawienie, świąd, ból, sączenie oraz często nietrzymanie stolca.

Jest wiele sposobów zapobiegania i wspomagania procesu leczenia choroby hemoroidalnej, ale o tym następnym razem 

źródło zdjęć: http://www.hemoroidy.info.pl/?section=patients&action=suffer&id=22Emotikon smile

Zaparcia !!!

Zaparcia (potocznie zatwardzenie, obstrukcja) 
to dziś dolegliwość bardzo powszechna i niestety często bagatelizowana. Niesłusznie, bo konsekwencją częstych zatwardzeń coraz częściej bywa rak jelita grubego. W większości przypadków przy pomocy specjalisty (lekarza, fizjoterapeuty urogienkologicznego) lub nawet sami możemy pozbyć się problemów
 z wypróżnieniem.

Epidemiologicznie 15-20% społeczeństwa cierpi na zaparcia, w tym 2 razy częściej cierpią kobiety. Obstypacja zwiększa się wraz z wiekiem. Bardzo negatywnie wpływa na jakość życia.

Kiedy mówimy o zaparciach?

W 2006r. w Rzymie ustalono i opublikowano diagnostyczne symptomy obstypacji;

w ciągu 12 tygodni w ostatnich 6 miesiącach wystąpiły przynajmniej 2 z następujących symptomów:

- parcie przy > ¼ defekacji

- subiektywne uczucie niepełnego wypróżnienia przy > ¼ defekacji

- twardy, w bobkowatej formie stolec przy > ¼ defekacji

- subiektywne uczucie anorektalnej blokady przy > ¼ defekacji

- manualna pomoc przy wypróżnianiu > ¼ defekacji

- < 3 defekacje na tydzień

Przyczyny zaparć:

1)     Pochodzenia organicznego (neurologiczne, metaboliczne, hormonalne)

2)     Idiopatyczna (przyczyna nieznana)

3)     Spowolniony pasaż jelita (treść jelitowa zwykle potrzebuje 40-72h aby dotrzeć do odbytnicy)

4)    „Outlet obstruction” – zaparcia pochodzenia odbytowego (zwężenia odbytu, rectocele, wrodzone pogrubienie mieśnia zieracza odbytu wewnętrznego, zaburzona motoryka końcowego odcinka jelita, zmniejszona sensoryka odbytnicy, hemoroidy i inne)

5)     Brak ruchu, uboga dieta, nieodpowiednia podaż płynów

Następstwa zaparć:

1)      Hemoroidy

2)      Szczeliny odbytu spowodowane twardym stolcem

3)      Wypadanie odbytnicy

4)      Tworzenie się kamieni jelitowych

5)      Ryzyko wystąpienia zapalenia uchyłków jelita

6)      Powstawanie okrężnicy olbrzymiej

7)      Rak jelita

8)      Mechaniczne podrażnienie jelita

W przypadku pojawienia się problemów ze strony układu trawiennego (ból podczas wypróżniania, zaparcia, wzdęcia, parcie na stolec bez wypróżnienia, uczucie niepełnego wypróżnienia…) nie bagatelizujcie ich! Nie leczone problemy będą tylko narastać.

Jeśli coś Cię niepokoi udaj się do specjalisty. Dokładna diagnostyka (wywiad chorobowy i na temat stylu życia, badania laboratoryjne, palpacja per rectum, badanie czasu pasażu jelita, kolonoskopia, manometria anorektalna), pozwoli ustalić przyczynę problemu i odpowiednio zaplanować terapię.

Jako FIZJOTERAPEUCI mamy szerokie pole działania.

W terapii skupiamy się na:

- relaksacji dna miednicy

- poprawie propriocepcji dna miednicy

- stymulacji oddechowej (przepona)

- terapii ciepłem

- korekcji zachowań defekacyjnych

- treningu toaletowym (normalizacja częstości wypróżnień, stały czas wypróżnień)

- technikach kontroli parcia

- dostosowaniu odpowiednich nawyków żywieniowych i związanych z podażą płynów

- zwiększeniu/zmniejszeniu możliwości gromadzenia treści pokarmowej w jelicie

- reedukacji posturalnej (optymalizacja postawy ciała)

- poradnictwie w zakresie wyrobów medycznych wykorzystywanych w przypadku

zaburzeń wyróżniania

- środkach wpływające na uformowanie stolca

Co możemy zrobić sami:

1. Uregulować czas wypróżnień. Rozleniwione jelita można zachęcić do pracy, stosując łagodne środki przeczyszczające (z rozwagą!!) lub naturalne środki pobudzające; suszone śliwki, rodzynki, daktyle, figi, nasiona lnu, słonecznika.
2. Zmienić nawyki żywieniowe. Jeść chleb pełnoziarnisty, więcej warzyw, owoców. 
3. Więcej pić. Każdego dnia przynajmniej 1,5–2 litry płynów, przede wszystkim niegazowanej wody mineralnej. 
4. Jeść o stałych porach. Najlepiej 4–5 razy dziennie, ale niewielkie porcje. Należy jeść wolno, aby nie połykać powietrza. 
5. Zadbać o ruch, bo to poprawia pracę jelit.